Alexander Instituut

Het Alexander Instituut is een praktijk voor Natuurgeneeskunde en Bio-informatie Therapie.

Uw klacht is vaak 'het topje van de ijsberg'. Voor de oplossing moet er dus ook 'onder water' gekeken worden!

Celsymbiosetherapie (Dr. H.Kremer)

De biofysische geneeskunde heeft het regulier geneeskundige denken als basis. Een voorbeeld daarvan is de integratie van kennis en kunde uit wat bekend is rond de menselijke energiestofwisseling in diagnostiek en beleid.

Vrijwel alle functies van de cellen in uw organisme hebben als energie- en informatiebron adenosinetrifosfaat (ATP) nodig. Uw celgezondheid en dus uw algemene gezondheid zijn daarmee afhankelijk van een optimale ATP-synthese. ATP levert energie + informatie over de manier waarop uw celfuncties en de functies van uw organen gestalte moet krijgen. Ook uw vermogen om te reageren, te compenseren en te reguleren (bijvoorbeeld op schadelijke en/of therapeutische invloeden, van welke aard ook) is aan een goede ATP-productie gekoppeld.

Het ATP wordt gevormd in de energiecentrales van uw cel (dat noemen we de mitochondriën) en wel in de ademhalingsketens. Daarbij zijn een grote variatie aan factoren uit een biologisch gezonde en natuurlijke voeding, maar ook zuurstof (uit de ademlucht) noodzakelijk.

Het proces van de vorming van het ATP is een continu ritmisch proces (de stof kan niet worden opgeslagen) en moet, als u gezond wilt blijven, 24 uur per dag worden gegarandeerd.
90% van de energie van uw gezonde cellen komt zo tot stand. Maar een nadeel is dat er bij die energieproductie ook schadelijke stoffen ontstaan, zeg maar verbrandingsstoffen. Die moeten weer worden afgevangen en vervolgens via een aantal uitscheidingswegen (nieren, darmen, lever, lymfe,huid) worden geëlimineerd. En daartoe moet uw lichaam natuurlijk ook goed in staat zijn en blijven. Als er bij u onvoldoende neutralisering van de schadelijke stoffen kan worden gerealiseerd, of u kunt niet voldoende uitscheiding realiseren, dan treden uiteindelijk beschadigingen op aan uw celmateriaal en ook aan uw erfelijke materiaal (genen).

Bij de celdeling en de aanmaak dus van nieuw, jong en kwetsbaar weefsel kunt u helemaal geen schadelijke stoffen gebruiken en daarom kiezen de delende cellen van uw lichaam, telkens gedurende die periode, voor een andere manier van energieaanmaak (het “veiligheidsprogramma”). Er komen veel minder schadelijke afvalproducten vrij maar u hebt daarbij ook veel minder energie om te gebruiken voor uw dagelijkse activiteiten.

In elk mitochondrium van u is er, onder normale omstandigheden, een voorraad neutraliserende stoffen (bijvoorbeeld antioxidanten zoals glutathion, ß-caroteen, bioflavonoïden, thiolen, vitamines [A, C, E], mineralen [Zink, Magnesium, Calcium, Mangaan].

Dit veiligheidsprogramma wordt, zoals al werd aangegeven, tijdelijk en op een natuurlijke manier ingeschakeld bij elke celdeling en weer uitgeschakeld na de celdeling. Als uw cellen langdurig of sterk onder fysieke of/en emotionele stress komen te staan kan het “veiligheidsprogramma” niet goed meer worden uitgeschakeld.

Voorbeelden van oorzaken: u eet te weinig goede biologische levensmiddelen, u hebt chronische darmproblemen, u lijdt aan vergiftigingen [chemicaliën, bijwerkingen van medicijnen], u staat te veel onder emotionele stress, uw omgeving vertoont te veel elektromagnetische belastingen [DECT-telefoon], u staat te veel onder straling [röntgen, radioactieve therapie], u bent aan het verzuren, u drink te weinig water of u hebt een zuurstoftekort.

Een nadeel van het “veiligheidsprogramma” is dus dat uw cellen daarbij inboeten aan vitaliteit en veel te weinig ATP aanmaken voor uw normale celfuncties. Tenslotte wordt het “Point of no return” bereikt en uw cellen worden te zwaar beschadigd om nog in harmonie met de rest van uw lichaam te kunnen functioneren.

Zo wordt bijgedragen aan het ontstaan van zeer veel chronische ziekten, aan een versnelling van het verouderingsproces en aan het ontstaan van kanker.

Diagnose
Met behulp van de in het Alexander Instituut beschikbare technieken (en eventueel met laboratoriumonderzoek in een daartoe geschikt laboratorium) kan worden vastgesteld hoe het er met de ATP-synthese bij staat en of het “Point of no return” al is bereikt.

Therapie
Therapeutisch gaat het om een aantal centrale aangrijpingspunten.

A. Elimineren van bij u aanwezige chronische fysieke en emotionele problematiek (waaronder ook: “Ik zie het niet meer zitten”).
B. Intensieve biofysische therapie.
C. Ondersteunen van uw celfuncties met voldoende vochttoevoer, met omschakeling op biologisch gezonde voeding, met passende voedingssupplementen, enzovoort.

Dit alles om uw ATP-synthese weer te normaliseren en uw cellen terug te brengen tot hun normale functioneren.